پنج تا پنج
پنج تا پنج
کارگردان: تارا اوتادی
بازیگران: رضا کیانیان، شمس لنگرودی، تورج نصر
برخی اسیر مادیات دنیا و ظواهر آن می شوند و دنیا به بازیشان می گیرد؛ آنچنان سرگرم بازی می شوند که غافل از اتمام آنند و در همین غفلت نیز می میرند. جراحی پنجاه و پنج ساله در طی مسافرتی به علت خرابی اتومبیلش در پنج بعد از ظهر مجبور به گذراندن شبی در یک ویلا می شود. ویلا از آن چهار بازنشسته وزارت دادگستری است که با ورود دکتر پنج نفر می شوند. دکتر با آنها وارد یک بازی عجیب می شود که طی آن محکوم به اعدام در ساعت پنج صبح می شود. نام فیلم هم می تواند اشاره به ساعات توقف دکتر در روستا باشد و هم تکرار پنج باره ی عدد پنج در آن اما در ایهامی دورتر اشاره دارد به کوتاهی عمر و اندک بودن فرصت انسان فانی.
در فیلم زن وجود ندارد، عدد پنج به کرات تکرار می شود، اتفاقات آن مثلا این سوال اصلی که چرا مرد اینقدر صادقانه اعتراف می کند و مسائل بی شماری از این دست که بی منطق می نمایند( البته فیلم را باید به عنوان اثری شاعرانه- فلسفی انگاشت و به عنوان فیلمی هنری با آن برخورد کرد) راه هر نوع برداشت و تحلیلی را باز می گذارد. می توان حساب رسی قیامت را مفروض شد( اگر مثلا زخمی شدن شخصیت در ابتدای فیلم را مجاز مرگش بگیریم) و یا همه چیز را رویا و خواب پنداشت و حتی حدیث نفس انگارید، به هر حال پیام اصلی فیلم هشداری مبنی بر رجعت به خویش و اصلاح خود است، قبل از اینکه بازی تمام شود!
پنج تا پنج اولین فیلم تارا اوتادی است که از روی فیلمنامه ماهان حیدری با اسم اولیه« جایی در یکی از روزهای آینده»( که از نمایشنامه پنچری به قلم فریدریش دورنمات اقتباس شده است) ساخته شده و در ساخت آن افرادی چون رضا کیانیان( به عنوان بازیگر و مشاور هنری)، شمس لنگرودی شاعر گرانقدر( به عنوان بازیگر) و واروژ کریم مسیحی فیلمساز، فیلمنامه نویس و تدوینگر نام دار( به عنوان تدوینگر که البته در اخبار فیلم به وی اشاره شده اما در عنوان بندی نامی از او نمی بینیم!) حضور دارند که رنگ و بوی هنری خاصی را به فیلم تزریق می کنند. به این محاسن موسیقی متن زیبای فیلم را هم اضافه کنید که توسط ارکستر ناسیونال اکراین نواخته شده است و لذت تماشای آن را دو چندان می کند. پنج تا پنج به سال 1392 ساخته شد، در 94 در گروه سینما هنر و تجربه به اکران درآمد و امسال( 95) هم در شبکه ی خانگی توزیع شد و در دسترس سینما دوستان قرار گرفت.
پایان
میلاد حاتمی
چاپ شده ذیل عنوان آخر هفته سینما، روزنامه بین المللی عصر اقتصاد، صفحه ی سوم، 3/ تیر/ 1395، میلاد حاتمی